Zita werd geboren rond het jaar 1212 in het italiaanse plaatsje Lucca. Haar ouders waren arme landarbeiders en Zita moest al spoedig meehelpen de kost te verdienen. Zij kwam als dienstmaagd terecht bij de welgegestelde familie di Fatinelli in Lucca.

Ze deed haar werk plichtsgetrouw en vol overgave ofschoon ze onder erbarmelijke toestand haar werk moest verrichten. Zita werd door de kinderen van de familie getreiterd en gedomineerd door de echtgenote, terwijl de heer des huizes grof was in alle opzichten.

Zij doorstond alles in de vaste overtuiging dat God dit voor haar gewild had en zij het liefdevol dragen moest. Zij was het gewoon om de bedelaars die aan de deur kwamen een deel van haar eigen eten af te staan en het beetje kleren dat zij bezat wilde ze graag delen. En dat werd haar niet in dank afgenomen.

Door haar volharding wist het meisje de familie voor zich te winnen. Op 27 april 1272 stierf zij in de kring van de familie de Fatinelli. In het jaar 1696 werd zij door paus Innocentius XII heilig verklaard.

Zita is de patrones van dienstboden, dienstmaagden, bedienden, huishoudsters en loopjongens.